19 april, bijna 2 maanden geleden, heb ik afscheid genomen op de deeltijd. Ik zou met een hele mooie overstap en zonder wachtlijsten terecht komen bij de JoVo en daar zou ik dan het aller laatste beetje bijschroeven. Mijn behandeling geslaagd. Ja dat is die zeker. Maar ik zit nog steeds niet bij de JoVo. Ik baal er best van, want ik ben 2 maanden later, zit met me luie reet op de bank en eer dat die kut JoVo opschiet ben ik in september al begonenn met mijn opleiding. Ach fijn. Een lange vakantie is ook niet mis, maar toch.

Heb echt wel veel geleerd daarzo bij de deeltijd. Ik merk het nu zeker weten. Zoveel valkuilen die ik doorheb, en waar ik niet meer intrap. Weet me grenzen, alleen voel ze nog niet al te goed. En weet wat ik wil en wat ik leuk vind,al durf ik dat nog niet altijd te zeggen.

Het is verbetert, en ik zie het ook. En ben best wel een beetje trots op mezelf. IK ga het wel maken, al doe ik het met omweg, ik kom er ook.

En als ik het alleen moet doen doe ik dat, maar fuck de JoVo dan!

Greetz